Miłość przez duże M.

Ostatnio w pierwszym czytaniu (20.07) mogliśmy wyczytać słowa z księgi Proroka Jeremiasza oraz w psalmie takie słowa „Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, zanim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię (…) I rzekłem: Ach, Panie Boże, przecież nie umiem mówić, bo jestem młodzieńcem! Pan zaś odpowiedział mi: Nie mów: „Jestem młodzieńcem”, gdyż pójdziesz, do kogokolwiek cię poślę i będziesz mówił, cokolwiek tobie polecę. Nie lękaj się ich, bo jestem z tobą by cię chronić:wyrocznia Pana” Jr 1, 5-8
„Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości, i do tej chwili głoszę Twoje cuda.”Ps 71, 17

Czy zastanawiałeś się nad swoim powołaniem?

To będzie trudny wpis, ale chce sobie nim poukładać tak wiele w mojej głowie.
Chaotycznych myśli, chyba potrzebuje.

Jestem po formacji oazowej, „liznęłam” kilka lub kilkanaście różnych duchowości przez bywanie we wspólnotach duszpasterstw akademickich, wyjazdach rekolekcyjnych, wypadach w góry. Poznawanie osób konsekrowanych czasem z potrzeby „bo jestem w dupie i potrzebuje kimania” a czasami z potrzeby rozmowy i wiecie długo nie umiałam znaleźć swojego miejsca.

Ciągle sobie powtarzam za prorokiem Jeremiaszem „Jestem młodzieńcem” i nie potrafię mówić. Chyba dojrzewam i właśnie powinnam mówić jestem dorosłym młodzieńcem!

Moja wiara dojrzewa. Ja dojrzewam. Do decyzji, do kroków, do duchowości.
Nie szukam już tego co ciągnęło mnie z 5 lat temu, ale więcej otwartości, spontaniczności i prawdziwości w spotkaniach.

Serio. Mam wrażenie często, że mamy ogromny problem by się otwierać na drugą osobą i prawdziwie mówić o swojej wierze, o życiu, o tym co robimy. W codzienności.

Może trochę nawiązuje tu do ewangelizowania przez czyny a nie przez słowa, ale tak naprawdę w dzisiejszym świecie nie potrzeba wielkich słów potrzeba ludzi czynu. Nie bójmy się działać. Szukać swojego miejsca. To ważne, by dorastać. Nie cofać się a rozwijać.

Właśnie odnośnie czynów znalazłam taki fragment, który mnie powalił
"Jeśli chcesz dobrze czynić, zważ komu masz czynić, a będą ci wdzięczni za twe dobrodziejstwa."Syr 12,1Chyba właśnie chodzi o czynienie. Dużo osób ostatnio mi mówi wiesz dobro wraca! Czas wprowadzać to w życie.
Czas uczyć się tego bycia dobrym dla wszystkich.

Nadal mam probelem z duchowością, ale po ostatnim pobycie w Warszawie i przeczytaniu 2 mądrych książek zachwyciłam się jednym świętym, który porwał mnie swoją spontanicznością i tym sposobem rozkochał moje serce, chce się w nim zanurzać i odkrywać jego dobroć i miłość jaką pokazywał w stosunku do Pana Boga, do drugiej osoby.

Tak więc po wielu poszukiwaniach chyba trafiłam na swoją duchowość, pełną spontaniczności a może tylko mi się tak wydaje.

Na pewno pełną MIŁOŚCI!

Jak jedna osoba mówi "wiesz Twoje drugie imię to spontaniczność" Pozdro Piękna w Panu :)
Stąd może, aż takie zamiłowanie do tego świętego?

O świętym, o duchowości i tej Miłości będzie...później chyba jak wrócę już z Camino... :)

Owca.